Zaterdag 23 mei 2026, Grodziec Polen

Alsof hij penitentie doet omdat hij niet was komen opdagen…..

Onze gids, een statige perfect Engels sprekende vijftiger, bracht ons, samen met achtendertig andere toeristen via brede houten trappen naar het eerste van de negen levels van de mijn. Vierenzestig meter diep, stond er te lezen op een bord. Dat staat voor 800 treden, maar wij zullen  slechts tot het derde level gaan, zo vertelde hij.

We vroegen ons af of we via al die trappen terug moesten naar de begane grond of dat er een lift zou zijn. Pas op het einde van de toer na 2,5 uur, kwam het verlossende antwoord van de gids, die met een kwinkslag zei: This is the end of our tour. I hope the elevator works. I thank you all.

Welke taferelen we zagen en wat de gids ons allemaal vertelde over de geschiedenis van deze mijn kan ik allemaal niet vertellen.
Het was zo indrukwekkend en helemaal anders dan onze koolmijnen, die ik in mijn jongere jaren al eens bezocht had.
Een “must see”, als je in de buurt bent. 

Een paar zaken zijn me wel bijgebleven. Zo zijn alle steunbalken om de gangen en de gewelven te stutten gemaakt uit hout afkomstig uit de Poolse regio. Er zouden daar 20 kilometer balken voor gebruikt zijn.

Maar het meeste indruk maakte toch de kerk, ik mag het gerust een kathedraal noemen. Alle beelden en taferelen daar zijn gebeeldhouwd uit zoutsteen.
Bovendien werden ze, na een noeste werkdag, door de mijnwerkers zelf gemaakt. Dit om samen te kunnen zijn en te bidden, aldus onze gids.

Trouwens wordt er nu nog elke zondag een H.Mis opgedragen die men kan bijwonen. Je moet er wel wat voor over hebben, om langs al die trappen af te dalen tot het derde level en om daarna een wandeling van een kwartier te doen om bij de mijnlift te komen.

Het mag dan een troost zijn dat deze kerkdienst wordt opgedragen in aanwezigheid van Paus Johannes Paulus II de Poolse paus ook gekend onder zijn eigen naam Karl Woytila ( parate kennis 😉).

Hij staat daar immens groot gebeeldhouwd in zoutsteen. Alsof hij penitentie doet omdat hij niet was komen opdagen (*) bij de zalig verklaring van Pater Damiaan en Tremelo met een kater van een rekening liet zitten…

Nadat we met de snelle mijnlift naar de begane grond werden gebracht deden we ons tegoed aan een lekkere crème glace, twee bollen vanille en een bol banaan, omdat er geen karamel was. In een horken, gebaarde ik.

Mevrouw Boeking boekte, tussen twee likken door, voor ons een tweepersoonskamer in een weeral prachtig gelegen hotel in Klucze-nabij Olkusz een goeie 80 km verderop.

Morgen meer…

H.

(*) wegens ongeval met beenbreuk