Vrijdag 22mei 2026, Olkusz Polen

Pools kon ook, maar Engels lag ons iets beter…

Het hotel waar we de vorige nacht verbleven, was geen traditioneel hotel zoals we dat in ‘t algemeen kennen. Maar het bestond uit een zestal stenen gebouwen verspreidt  over een park en die, behalve het hoofdgebouw met de receptie, de keuken en de eetzaal, elk een vijftiental kamers huisvestte. Dit alles in een zeer rustige omgeving bij een meer.

Gisteravond bij onze aankomst aldaar, genoten we van een heerlijke warme maaltijd, en na een rustige nacht konden we er ons verblijf afsluiten met een lekker ontbijt. Waar konden we nog beter zijn !

Rond 10 uur zetten we koers richting Krakau voor ons gepland bezoek aan de zoutmijn, maar eerst nog een ommetje voor een foto bij  het meer.

Vijfentwintig kilometer later arriveerden we bij de parking tegenover de ingang van de mijn. We hadden tijd in overvloed want onze online tickets gelden pas om 13 uur.

De vriendelijk “parkingdame” stelde voor om onze motorkleren en helmen  in een houten barak die ooit dienst deed als souvenierskraampje, en die zich achteraan op de parking bevond, achter te laten, zodat we in “burgerkledij” de zoutmijn konden bezoeken. 

Bij de mooi-oogende Engelstalige dame aan de infobalie van het “biuro informacyjne” legde ik al mijn charmes in de weegschaal om vroegere toegangsticketten te krijgen. Mijn charmes wogen echter niet zwaar genoeg om de weegschaal  echt te laten overhellen. Maar het leverde toch nog 30 minuten op, wat maakte dat we om 12u30 in de mijn konden afdalen.
In afwachting daarvan namen we plaats aan een tafeltje dicht bij de ingang in de schaduw van een lindeboom, tot het tijd was om ons op te stellen bij diegenen die, zoals wij, voor een Engelstalige gids hadden gekozen. Pools kon ook, maar Engels lag ons iets beter…

Wordt vervolgd,

H.